17 Αγωνιστική: Αυτό και άν ήταν Λευκόνοικο!!

Λευκόνοικο 4 - Άτλας 4

Λευκόνοικο 5 αστέρων, μόνο έτσι μπορεί να το χαρακτηρίσει κανείς. Δεν είναι υπερβολή που το λέμε καθόλου. Το είχαμε πει, μάλλον το λέμε εδώ και καιρό πως η ομάδα μας άδικα βρίσκεται εκεί που βρίσκεται, και σίγουρα αυτό δεν ωφείλεται αποκλειστικά στους αντιπάλους αλλά κατά κύριο λόγο στον ίδιο του τον εαυτό.

Ας πάμε τώρα στον ίδιο τον αγώνα να δούμε πως κύλησε.
Ξεκινήσαμε τον αγώνα με σύστημα 2-2 κάτι το οποίο και ακολουθήσαμε σε όλο το παιχνίδι. Η πίεση ξεκινούσε από το κέντρο περίπου του γηπέδου και ήταν πολύ ασφυκτική. Αυτό ήταν και το κυριότερο χαρακτηριστικό το οποίο για κακή τους τύχη οι αντίπαλοι μας δεν κατάφεραν να εξουδετερώσουν σε καμία περίπτωση. Αυτό είχε ώς αποτέλεσμα σε αρκετές περιπτώσεις όταν κλέβαμε την μπάλα να βγένουμε μπροστά με δύο παίχτες κάτι που ήταν δύσκολο για τους αντιπάλους να το αποφύγουν.
Όλη αυτη η πίεση μας έφερε στο 11' λεπτό να προηγούμαστε με δυνατό σούτ του Πάμπου Χαραλάμπους (αφού κόντραρε λίγο σε αντίπαλο) με 1-0. Αυτό μας έδωσε ώθηση, και συνεχίσαμε να πιέζουμε και να δυσκολέυουμε τους αντιπάλους. Κάπου εκεί στο 16' λεπτό ο Σταύρος Χ''Παναγής αφού έκλεψε την μπάλα κάπου στο κεντρο του γηπέδου και έκανε μέσα σε έξαλλους πανηγυρισμούς το 2-0.
Συνεχίσαμε με τον ίδιο ρυθμό, όμως από μια επίθεση μας στο 22' λεπτό αντί να κάνουμε το 3-0 χάσαμε την ευκαιρία, αργήσαμε να επιστρέψουμε και με μία γρήγορη αντεπίθεση των αντιπάλων μας έγινε το 2-1.
Το καλό παιχνίδι και για τις δύο ομάδες συνεχίστηκε χωρίς να σημειωθεί όμως τέρμα, και εκεί που φέρναμε το παιχνίδι στα μέτρα μας για να κλείσουμε το ημίχρονο προηγούμενοι έγινε το λάθος στο κέντρο του γηπέδου και το 2-2 στο 27' λεπτό μας στοίχισε το να προηγηθούμε στο ημίχρονο.
Το δευτερο ημίχρονο συνεχίσαμε στο ίδιο τέμπο, και στα μέσα του ημιχρόνο στο 45' λεπτό ο Λεόντιος με ένα ασύλλιπτο σούτ από τα πλάγια έκανε το 3-2. Στα αμέσως επόμενα 2 λεπτά, 47' λεπτό, το 4-2 ήταν γεγονός με τέρμα του Χαράλαμπου Κων/νου.
Ενω στο σημείο αυτό θα έπρεπε να σκοτώσουμε το παιχνίδι με πολύ αργό ρυθμό, πρίν κάν προλάβουμε να το κάνουμε δεχτήκαμε το 4-3 στπ 50' λεπτό μέσα σε μια ανύποπτη φάση. Αυτό κάπου μας πείσμωσε για να κρατήσουμε το σκόρ αλλά η ατυχία μας κτύπησε στο αμέσως επόμενο λεπτό, στο 51' λεπτό, ένα σούτ από τον αντίπαλο μας απέκρουσε ο τερματοφύλακας μας, η μπάλα κτύπησε σε αντίπαλο και κατευθύνθηκε στα δίκτυα, καθαρή ατυχία αφού όσες φορές και άν προσπαθήσει κάποιος να το κάνει δεν θα καταλήξει η μπάλα στα δίκτυα. Το 4-4 ήταν γεγονός, κάπως μας στεναχώρησε αλλά από την άλλη πήραμε ένα βαθμό από ομάδα που βρίσκεται στην 2η θέση και πάει για την άνοδο στην Β'Κατηγορία, αυτό λέει πολλά από μόνο του και σίγουρα είμαστε ευχαριστημενοι.
Μπορεί να χάσαμε την νίκη από ατυχία αλλά κερδίσαμε πολλά άλλα.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ αξίζει στους φίλους της ομάδας που ήταν μαζί μας (πάνω από 30) και μας στήριξαν από την αρχη μέχρι το τέλος του αγώνα.

Κάτι που δεν ήθελα να το αναφέρω αλλά θα το κανω, είναι η στάση συγκεκριμένου ποδοσφαιριστή μας (αυτός ξέρει) ο οποίος πήγε να μειώσει την ισοπαλία και την όλη εμφανιση μας για δικούς του λόγους, δεν πειράζει φίλε όσοι ήταν εκεί είχαν άλλη άποψη.