16 Aγωνιστική: Αμάν πια με αυτή την δυστοκία....

Παπαέλληνας 7 - Λευκόνοικο 3

Απίστευτο αυτό που μας συμβαίνει, είναι αδιανόητο να βρίσκεις 7 μεγάλες ευκαιρίες στα πρώτα σχεδόν 10 λεπτά του αγώνα και αμέσως μετά να δέχεσε 4 απανωτά τέρματα και να τελειώνεις το ημίχρονο με το σκόρ εναντίον σου. Είναι αδιανόητο οι επιθετικοί σου να είναι μόνοι 2 εναντίον 1 και να χάνουν τέτοιες ευκαιρίες. Είναι αδιανόητο σε 4 απανωτές ευκαιρίες των αντιπάλων να δέχεσε ισάρυθμα τέρματα.
Ότι και να πούμε θα είναι λίγο, δεν λέω πως δεν παίξαμε, παίξαμε αλλά αυτή η δυστοκία και το χάσιμο της αυτοσυγκέντρωσης στην άμυνα μας για πολύ λιγο χρονικό διάστημα μας στοιχίζουν.

Τα παιδιά έπαιξαν, έδωσαν τα πάντα μείωσαν σε 4-2 στα πρώτα λεπτά του 2ου ημιχρόνου αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό.

Θα πρέπει μάλλον τελικά στις προπονήσεις να δώσουμε με κάποιον τρόπο έμφαση στην επίθεση, να μην χάνονται τέτοιες ευκαιρίες, μοναδικές μπορούμε να πούμε, θα πρέπει να δουλέψουμε και στην άμυνα, πιο σκληρά πιο δυνατά να μειώσουμε όλα τα λάθη.

Όλα αυτά είναι σημαντικά, χωρίς όμως και την αυτοσυγκέντρωση από όλους τότε όλα αυτα δεν μπορούν να γίνουν πράξη.

Ξέρω δεν είπαμε πολλά για το παιχνίδι και σίγουρα περνά σε δευτερη μοίρα. Απλά να αναφέρουμε πώς κύλησε το σκόρ μετά το 4-2.
Πιέσαμε ακόμα περισσότερο, και πάλι όμως σκόραραν οι αντιπαλοι μας με το σκόρ να γίνεται 5-2. Η πίεση αυξήθηκε από μέρους μας και το 5-3 ήταν γεγονός. Κάπου εκεί πιστέψαμε πώς ήταν η σειρά μας να κάνουμε κάτι αλλά ένα λάθος μας έφερε και πάλι στο 6-3. Κάπου εκεί κέρδισαν ένα πέναλτυ (ίσως να μήν ήταν) και το τελικό 7-3 ήταν γεγονός, παρόλο που παλέψαμε και είχαμε πολλές ευκαιρίες.

Ας ελπίσουμε το πάθημα και πάλι να μας γίνει αυτή την φορά μάθημα και επιτέλους να σκοράρουμε και μείς και να πάρουμε αποτελέσματα.